Na današnji dan, prije ravno 81 godinu Sarajevo se radovalo slobodi, slavilo partizane i Valtera. 47 godina kasnije upravo tog 6. aprila shvatili smo da fašizam nije mrtav i da nam je rat i bukvalno na kućnom pragu. Napad na Ravno i Arkanovo divljanje po Bijeljini možda su se činili tamo daleko, a možda ni um nije mogao pojmiti da su tenkovi, smrt, granate, progoni i svi oni užasi koji su se sručili na Sarajlije u 1.425 dana opsade koja je uslijedila i bukvalno graničili s ludošću i pomračenjem svega što se civilizacijom zove. Neka se pamti: obruč oko Sarajeva tokom ta famozna 44 mjeseca, koliko smo bili glineni golubovi, u najboljim danima protezao se na 57 kilometara, a u onim najgorim na jedva 52. Na kotlinu je sručeno oko 50.000 projektila, u prosjeku 329 svaki dan.
Izbrisano je 14.011 života, među njima su i 1.601 ubijeno dijete. O ranjenima, prognanima, onima koji se i dan danas vode kao nestali, mogu se ispisati tomovi knjiga, jednako kao i o životu u gradu koji je odabrao da se brani, izdrži i opstane. I koji je kulturom prkosio agresiji.
Sa nama je u novoj epizodi podcasta Direktno sa Vildanom Selimbegović danas jedan od najvećih krivaca tog otpora kulturom. Haris Pašović je reditelj, dramski pisac, producent, koreograf.
reditelj u bivšoj državi, njegovo usavršavanje diljem svijeta i priznanja koja je osvajao zaslužuju puno više prostora nego ga imamo za nabrajanje, no Haris Pašović nije samo od ratnog MESS-a napravio svjetsko događanje, udario temelje Sarajevo Film Festivalu, već nam je 6. aprila 2012. pokazao i kako se pamti.
Šta se desilo sa ovim gradom? Otkud ideja o revitalizaciji MESS-a?
Čitajte nas na: https://www.oslobodjenje.ba FB :https://www.facebook.com/oslobodjenjeba IG: https://www.instagram.com/oslobodjenj… Twitter: …